Intolerancat ushqimore

Shkaqet, simptomat dhe testet e intolerancave ushqimore

Hyrje

Hipokrati thoshte se ushqimi është ilaçi i parë i vërtetë. Për të ngrënë mirë dhe për të jetuar gjatë, gjyshërit tanë ndiqnin disa rregulla të thjeshta, ndër të cilat edhe respektimin e stinës së ushqimeve. Ne priremi të shpërfillim të kaluarën tonë të madhe dhe të shtrembërojmë të ardhmen tonë të vogël.

Për këtë arsye, intolerancat ushqimore janë sot një problem që po rritet ndjeshëm. Ushqimi ynë është formësuar nga industria, pasuruar me ngjyrues dhe aditivë të konsumizmit, ndërsa rregullat tona të shëndetshme të dikurshme janë bërë kujtime të zbehura dhe të dala mode.

Përmbledhje

• Intolerancat ushqimore si fenomen shoqëror
• Intoleranca si çekuilibër dhe sinjal i trupit
• Sjellje disociative dhe ushqyerja
• Simptomat e intolerancave ushqimore
• Testet për intolerancat ushqimore

Intolerancat ushqimore si fenomen shoqëror

Intoleranca ndaj ushqimeve po bëhet një fenomen masiv në zonat shumë të industrializuara. Ushqimi është bërë pjesë e një sistemi të korruptuar tregu të globalizuar, një nënprodukt i një shoqërie të pavetëdijshme dhe tepër të nxituar për të ndaluar e reflektuar mbi atë përbërës intim dhe kulturor kaq të thellë që është ushqimi, i cili, sapo përthithet, prek pjesën më intime dhe më të pavetëdijshme të natyrës sonë të vërtetë. Për këtë arsye intolerancat ushqimore, më shumë sesa pasojë e ndryshimeve kimike dhe industriale në ushqime, janë rezultat i ndryshimit mjedisor të ushqimit dhe i largimit emocional të njeriut nga natyra e tij e vërtetë.

Intoleranca ushqimore duket se është pika zero e çdo patologjie, çekuilibri i parë i bazës mbi të cilën ndërtohet trupi i njeriut me kalimin e viteve. Nëse themelet janë të forta, edhe shëndeti ynë do të jetë i fortë. Intoleranca ushqimore është një sinjal, një tregues i një shoqërie të çorientuar që është larguar nga parimet e vërteta të shëndetit tonë fillestar dhe nga mirëqenia jonë reale psiko-fizike.

Për shumë njerëz, intolerancat duken si pasojë e një fenomeni klinik të shkaktuar nga një reagim i padëshiruar ndaj një ushqimi. Për mua, megjithatë, (që i kam studiuar për më shumë se njëzet vjet), ato janë vetëm një tregues i një kriticiteti të fortë shoqëror. Zakonet tona ushqimore nuk janë të sakta; për shembull, ne shikojmë lajmet në tavolinë: me shqisat tona shijojmë një pjatë të shijshme, ndërsa truri ynë përthith lajmin për një bombë që ka vrarë 12 fëmijë. Në këtë mënyrë, sistemi ynë i kompensimit krijon intolerancën e parë ndaj ushqimit, për shkak të një përshtatjeje ndaj ndarjes sonë të vazhdueshme midis racionalizimit dhe emocioneve ose ndjesive; bëhet fjalë për lëkundjen tonë mes idesë së ushqimit të shëndetshëm dhe dëshirës për ushqime të shijshme por të dëmshme.

Intoleranca si çekuilibër dhe sinjal i trupit

Brenda nesh ekziston një sistem kompensimi falë të cilit kemi kapërcyer fazat më të mëdha të evolucionit të specieve, një sistem që i lejon VETES sonë të mos çmendet dhe të mos ndahet në dy pjesë. Edhe pse e dimë se diçka na bën keq, ne vazhdojmë ta bëjmë, duke gjeneruar brenda nesh një ndarje që në të vërtetë duhet të na çonte në marrëzi të pastër. Ky sistem na lejon të mbijetojmë dhe të rikthejmë ekuilibrin, duke bërë një jetë normale, por me një çmim të vogël për t’u paguar: edhe një intolerancë tjetër.

Çdo intolerancë që kemi ndaj një ushqimi është në të vërtetë një plagë që ka çarë sferën tonë emocionale të pafajshme, një shenjë e lënë me kalimin e kohës nga një traumë, e shtresëzuar brenda nesh përmes qëndrimeve disociative që ne i marrim çdo ditë, shpesh pa e kuptuar fare. Me mendje mendojmë një gjë, ndërsa me trup bëjmë një tjetër.

Sjellje disociative dhe ushqyerja

Tipik është rasti i personave obezë që, edhe pse e dinë se një pjatë me patate të skuqura është e dëmshme, nuk arrijnë të mos marrin një porcion të madh, ashtu si edhe ata që e dinë se duhet të konsumojnë më shumë fruta dhe perime, por nuk kanë kohë dhe marrin në zyrë sanduiçin e zakonshëm të shpejtë. Shembujt e sjelljeve të disocijuara dhe të çrregullta në tryezë afrohen me absurdin, si ata që e dinë se të hash pak e zgjat jetën dyfish, por megjithatë ndiejnë nevojën ta mbushin fëmijën me çdo të mirë që të rritet më i fortë dhe më i shëndetshëm.

E njëjta gjë vlen edhe për ato popullsi në jug, në kufijtë e të ashtuquajturës “tokë e zjarreve”, që e dinë nga studime të besueshme se prodhimet e shumë prej atyre tokave janë të ndotura me dioksinë dhe mbetje të tjera të mallkuara radioaktive, por vazhdojnë të besojnë se ushqimi nga toka e një miku është i mirëfilltë dhe i shëndetshëm. Sjelljet disociative shfaqen si në tryezë ashtu edhe në supermarket, për shkak të marrëdhënies sonë intime me ushqimin dhe prirjes sonë ndaj konsumizmit. Për shkak të këtyre sjelljeve, sistemi ynë i brendshëm i përshtatjes, sa herë rikthen ekuilibrin, krijon një plagë në formën e një intolerance të re ushqimore.

Intoleranca ushqimore është mëkati i parë i vërtetë fillestar, dëshira për të bërë diçka edhe pse njeriu është plotësisht i vetëdijshëm se është e gabuar. Ndoshta është një mbetje gjenetike që vjen nga Adami dhe Eva, por sigurisht nuk është një patologji që mund të luftohet me çfarëdo ilaçi apo me një terapi klasike. Është e nevojshme të identifikohet një seri bio-intolerancash ushqimore përmes një testi specifik dhe të zgjidhen përmes një programi të detajuar të krijuar posaçërisht nga një këshilltar i specializuar. Prandaj, nga një bio-intolerancë ushqimore mund të shërohet. Procesi i shërimit nga intolerancat ushqimore nuk është një pilulë e thjeshtë që gëlltitet me sy mbyllur, por një rrugë e Dijes që do të na lejojë të shohim brenda vetes dhe ta njohim më mirë veten tonë.

Simptomat e intolerancave ushqimore

Simptomat që mund të shfaqen në prani të një intolerance ndaj një lloji të caktuar ushqimi janë të shumta dhe ndryshojnë sipas llojit të alergjisë që aktivizohet. Simptomat e intolerancave ushqimore që rendisim më poshtë shfaqen zakonisht, por nuk janë simptoma që paraqiten vetëm në prani të intolerancës ndaj ushqimeve, dhe përfshijnë: urth, tretje të dobët, kolika dhe ngërçe abdominale, diarre, gazra, dizenteri, fryrje barku dhe gurgullima abdominale. Përveç këtyre, simptoma të tjera që mund të sugjerojnë një intolerancë ushqimore në vazhdim janë: meteorëm, dhimbje koke, të përziera, kruarje, refluks acid, lëkurë e thatë, mbajtje uji, obezitet dhe celulit.

Testet për intolerancat ushqimore

Pasi ndiqet një dietë eliminimi për të kuptuar se nga cilat lloje intolerance mund të jetë prekur pacienti, mund të kalohet në përdorimin e testeve dhe analizave të mirëfillta për intolerancën ushqimore. Është e nevojshme një dallim midis llojeve të testeve, pra ndarja e tyre në teste konvencionale dhe jo konvencionale.

Testet konvencionale

Kategoria e parë përfshin testet alergologjike si: prick test, RAST test, testet e IgA dhe IgE, patch test dhe testi i provokimit.

Testet jo konvencionale

Testet jo konvencionale, nga ana tjetër, përfshijnë të gjitha ato ekzaminime jo alergologjike që nuk bëjnë pjesë në planin diagnostik të parashikuar nga shërbimi kombëtar shëndetësor, si Vega Test, testet bioenergjetike, testet me aparate Voll etj.

Mëso më shumë për BioMetaTest për intolerancat ushqimore, zbulo Thema 01 (ish Thema 400) dhe vizito faqen Kërko testin.